Wojciech Kryński
Partner
Płynność finansowa określa zdolność przedsiębiorstwa do terminowego regulowania bieżących zobowiązań. Do jej oceny najczęściej wykorzystuje się wskaźnik bieżącej płynności (current ratio), wskaźnik szybkiej płynności (quick ratio), wskaźnik płynności gotówkowej (cash ratio) oraz kapitał obrotowy netto. Sam wynik pojedynczego wskaźnika nie wystarcza jednak do oceny sytuacji firmy. Analiza powinna uwzględniać również branżę, cykl operacyjny, strukturę należności i zapasów, przepływy pieniężne oraz zmiany wskaźników w czasie.
Wojciech Kryński
Spis treści:
Płynność finansowa oznacza zdolność przedsiębiorstwa do terminowego regulowania wymagalnych zobowiązań i utrzymania ciągłości działalności.
Nie należy jej utożsamiać wyłącznie z poziomem gotówki. Na rzeczywistą zdolność firmy do regulowania płatności wpływają również należności, zapasy, terminy płatności, przewidywalność wpływów oraz dostęp do finansowania.
Punktem wyjścia do oceny płynności są dane bilansowe, przede wszystkim relacja aktywów obrotowych do zobowiązań krótkoterminowych. Pełniejszy obraz daje jednak zestawienie ich z przepływami pieniężnymi i oceną tego, jak szybko poszczególne aktywa mogą zostać zamienione na gotówkę.
Analiza płynności finansowej przedsiębiorstwa powinna obejmować kilka mierników, ich zmiany w czasie oraz odniesienie wyników do specyfiki działalności firmy.
Pozwala odpowiedzieć m.in. na pytania:
Do podstawowych mierników wykorzystywanych w analizie płynności należą:
Wskaźnik bieżącej płynności = aktywa obrotowe / zobowiązania krótkoterminowe
Wynik pokazuje, ile aktywów obrotowych przypada na 1 zł zobowiązań krótkoterminowych.
W uproszczonym ujęciu:
Wskaźnik szybkiej płynności = (aktywa obrotowe – zapasy) / zobowiązania krótkoterminowe
Quick ratio, nazywany również wskaźnikiem podwyższonej płynności, jest bardziej restrykcyjny niż current ratio, ponieważ wyłącza zapasy.
W zależności od przyjętej metodyki z aktywów obrotowych mogą być wyłączane również inne pozycje o ograniczonej płynności, dlatego przy porównywaniu wyników należy zachować spójność metody obliczeń.
Wskaźnik płynności gotówkowej = środki pieniężne i ich ekwiwalenty / zobowiązania krótkoterminowe
Cash ratio jest najbardziej restrykcyjnym z podstawowych wskaźników płynności.
Kapitał obrotowy netto = aktywa obrotowe – zobowiązania krótkoterminowe
Dodatnia wartość oznacza, że część aktywów obrotowych jest finansowana kapitałem stałym.
Wskaźnik płynności gotówkowej (cash ratio), określany również jako wskaźnik płynności natychmiastowej, pokazuje, jaka część zobowiązań krótkoterminowych odpowiada wartości dostępnych środków pieniężnych i ich ekwiwalentów.
Jeżeli przedsiębiorstwo posiada 300 tys. zł środków pieniężnych, a zobowiązania krótkoterminowe wynoszą 1 mln zł, wskaźnik wynosi:
300 000 / 1 000 000 = 0,3
Oznacza to, że dostępne środki pieniężne odpowiadają 30% wartości zobowiązań krótkoterminowych.
Nie oznacza to jednak, że firma może uregulować jedynie 30% zobowiązań. W kolejnych dniach może otrzymywać płatności od klientów, generować nowe wpływy lub korzystać z dostępnego finansowania.
Niski cash ratio nie musi więc automatycznie świadczyć o problemach finansowych. Podobnie bardzo wysoki wskaźnik nie zawsze jest korzystny, ponieważ może oznaczać utrzymywanie nadmiernych zasobów gotówki.
Przy interpretacji należy uwzględniać przede wszystkim:
Interpretacja wskaźników płynności nie powinna sprowadzać się do porównania wyniku z jednym uniwersalnym przedziałem.
Poziomy uznawane za bezpieczne mają charakter orientacyjny. Optymalna wartość zależy m.in. od branży, długości cyklu operacyjnego, sezonowości i stabilności przepływów pieniężnych.
Zbyt niska płynność może zwiększać ryzyko problemów z regulowaniem zobowiązań, wzrostu kosztów finansowania i pogorszenia relacji z dostawcami.
Z kolei bardzo wysoki poziom wskaźników może wynikać z:
Dlatego szczególnie ważne jest analizowanie wskaźników łącznie i obserwowanie ich zmian w czasie.
Przykładowo stabilny current ratio przy jednoczesnym spadku quick ratio może wskazywać na rosnący udział zapasów w aktywach obrotowych. Z kolei spadek cash ratio przy rosnących należnościach może sygnalizować pogorszenie faktycznej dostępności gotówki.
Do najczęstszych błędów należą:
Dodatkowym ryzykiem jest tzw. window dressing, czyli krótkoterminowe poprawianie obrazu sytuacji finansowej na dzień bilansowy, np. poprzez przesuwanie płatności lub czasowe zwiększanie salda gotówki.
Dlatego pojedynczy odczyt wskaźnika powinien być traktowany jako punkt wyjścia, a nie ostateczna ocena kondycji finansowej przedsiębiorstwa.
Analiza płynności finansowej przedsiębiorstw nie powinna ograniczać się do mechanicznego obliczenia wskaźników.
Current ratio, quick ratio i cash ratio pokazują różne aspekty zdolności firmy do regulowania zobowiązań krótkoterminowych. Ich interpretacja powinna uwzględniać strukturę aktywów obrotowych, przepływy pieniężne, dostępność finansowania oraz zmiany wyników w czasie.
Dopiero takie podejście pozwala rzetelnie ocenić płynność finansową przedsiębiorstwa i związane z nią ryzyko.
Partner
Wskaźnik bieżącej płynności oblicza się, dzieląc aktywa obrotowe przez zobowiązania krótkoterminowe:
wskaźnik bieżącej płynności = aktywa obrotowe / zobowiązania krótkoterminowe.
doradztwo transakcyjne
Wojciech Kryński
doradztwo transakcyjne
Wojciech Kryński
doradztwo transakcyjne
Aider Polska
doradztwo transakcyjne
Aider Polska
doradztwo transakcyjne
Wojciech Kryński
doradztwo transakcyjne
Wojciech Kryński
doradztwo transakcyjne
Aider Polska
doradztwo transakcyjne
Aider Polska